رشد سريع جمعيت در دهه هاي 1350 و 60 موجب تغيير در ساختار جمعيتي كشور گشته است به گونه اي كه جمعيت ايران تبديل به جوان ترين جمعيت در ميان ملل جهان شده است. در عين حال اين موضوع موجب بروز برخي مشكلات در ساختار اجتماعي مانند رشد بيرويه متقاضيان كار از سويي و جذب سهم عمدهاي از بودجه كشور به امور جاري نظير تامين بهداشت و آموزش همگاني از ديگر سو شده است كه اين انر نيز به نوبه خود سبب افت در روند رو به رشد زير ساخت هاي عمراني و صنعتي و به تبع آن افزايش نرخ بيكاري شده است.